terça-feira, 12 de fevereiro de 2013
Home
Could be Jerusalem, or it could be Cairo
Could be Berlin, or it could be Prague
Could be Moscow, could be New York
Could be Llanelli, and it could be Warrington
Could be Warsaw, and it could be Moose Jaw
Could be Rome
Everybody got somewhere they call home
When they overrun the defences
A minor invasion put down to expenses
Will you go down to the airport lounge
Will you accept your second class status
A nation of waitresses and waiters
Will you mix their martinis
Will you stand still for it
Or will you take to the hills
It could be clay and it could be sand
Could be desert
Could be a tract of arable land
Could be a house, could be a corner shop
Could be a cabin by a bend in the river
Could be something your old man handed down
Could be something you built on your own
Everybody got something he calls home
When the cowboys and Arabs draw down
On each other at noon
In the cool dusty air of the city boardroom
Will you stand by a passive spectator
Of the market dictators
Will you discreetly withdraw
With your ear pressed to the boardroom door
Will you hear when the lion within you roars
Will you take to the hills
Will you stand, will you stand for it
Will you hear, ohhhh! ohhh! when the lion within you roars
Could be your father and it could be your mother
Could be your sister, could be your brother
Could be a foreigner, could be a Turk
Could be a cyclist out looking for work, Norman
Could be a king, could be the Aga Khan
Could be a Vietnam vet with no arms and no legs
Could be a saint, could be a sinner
Could be a loser or it could be a winner
Could be a banker, could be a baker
Could be a Laker, could be Kareem Abdul Jabar
Could be a male voice choir
Could be a lover, could be a fighter
Could be a super heavyweight, or it could be something lighter
Could be a cripple, could be a freak
Could be a wop, gook, geek
Could be a cop, could be a thief
Could be a family of ten living in one room on relief
Could be our leaders in their concrete tombs
With their tinned food and their silver spoons
Could be the pilot with God on his side
Could be the kid in the middle of the bomb sight
Could be a fanatic, could be a terrorist
Could be a dentist, could be a psychiatrist
Could be humble, could be proud
Could be a face in the crowd
Could be the soldier in the white cravat
Who turns the key in spite of the fact
That this is the end of the cat and mouse
Who dwelt in the house
Where the laughter rang and the tears were spilt
The house that Jack built
Where the laughter rang and the tears were spilt
The house that Jack built
Bang, bang, shoot, shoot
White gloved thumb, Lord thy will be done
He was always a good boy his mother said
He’ll do his duty when he’s grown, yeah
Everybody’s got someone they call home
Roger Waters
...hay un rumbo
"Seguramente hay un rumbo posiblemente y de muchas maneras
personal y único.
Posiblemente haya un rumbo seguramente y de muchas maneras
el mismo para todos.
Hay un rumbo seguro y de alguna manera posible.
De manera que habrá que encontrar ese rumbo y empezar a recorrerlo. Y posiblemente habrá que arrancar solo y sorprenderse al encontrar, más adelante en el camino, a todos los que seguramente van en la misma dirección.
Este rumbo último, solitario, personal y definitivo, sería bueno no olvidarlo, es nuestro puente hacia los demás, el único punto de conexión que nos une irremediablemente al mundo de lo que es.
Llamemos al destino final como cada uno quiera: felicidad, autorrealización, elevación, iluminación, darse cuenta, paz, éxito, cima, o simplemente final... lo mismo da. Todos sabemos que arribar con bien allí es nuestro desafío.
Ojalá nos encontremos allí.
Querrá decir que ustedes han llegado.
Querrá decir que lo conseguí también yo".
~Jorge Bucay~
domingo, 10 de fevereiro de 2013
Antiga Benção Celta
Que o caminho venha ao teu encontro.
Que o vento sempre sopre às tuas costas
e a chuva caia suave sobre teus campos.
E até que voltemos a nos encontrar,
que Deus te sustente suavemente na palma de sua mão.
Que vivas todo o tempo que quiseres
e que sempre possas viver plenamente.
Lembra sempre de esquecer as coisas que te entristeceram,
porém nunca esqueças de lembrar aquelas que te alegraram.
Lembra sempre de esquecer os amigos que se revelaram falsos,
porém nunca esqueças de lembrar aqueles que permaneceram fiéis
Lembra sempre de esquecer os problemas que já passaram,
porém nunca esqueças de lembrar as bênçãos de cada dia.
Que o dia mais triste de teu futuro
não seja pior que o dia mais feliz de teu passado.
Que o tecto nunca caia sobre ti
e que os amigos reunidos debaixo dele nunca partam.
Que sempre tenhas palavras cálidas em um anoitecer frio,
uma lua cheia em uma noite escura,
e que o caminho sempre se abra à tua porta
Que vivas cem anos, com um ano extra para arrepender-te.
Que o Senhor te guarde em sua mão, e não aperte muito seus dedos.
Que teus vizinhos te respeitem, os problemas te abandonem,
os anjos te protejam, e o céu te acolha.
E que a sorte das colinas Celtas te abrace.
Que as bênçãos de São Patrício te contemplem.
Que teus bolsos estejam pesados e teu coração leve.
Que a boa sorte te persiga, e a cada dia e
cada noite tenhas muros contra o vento,
um tecto para a chuva, bebidas junto ao fogo,
risadas que consolem aqueles a quem amas,
e que teu coração se preencha com tudo o que desejas.
Que Deus esteja contigo e te abençoe,
que vejas os filhos de teus filhos,
que o infortúnio te seja breve e te deixe rico de bênçãos.
Que não conheças nada além da felicidade, deste dia em diante.
Que Deus te conceda muitos anos de vida;
com certeza Ele sabe que a terra não tem anjos suficientes…
...e assim seja a cada ano, para sempre!
Guerreiro
'' Um guerreiro pode parecer fraco ao olhos humanos, porque é a humildade que está contida toda a sua Força.
Um guerreiro jamais gosta de ser consolado, ele é a Luz que nunca desiste, e por causa disso prefere aceitar a solidão como milagre.
Ele aprendeu que não são os outros que curam a sua Alma, mas sim o seu próprio coração.
Um guerreiro nunca está totalmente na Luz e por isso ele é.
O guerreiro caminha pelas trevas para mostrar a Luz , mas só quando ele reconhece o porque ele está ali, ele irá entender o grande significado da sua Vida.
Entre o cair e o levantar está toda a sua força.
Um guerreiro não conhece o arrependimento, ele simplesmente procura não cair no mesmo lugar.
A vida é feita de momentos, mas nem todos momentos serão felizes ,é necessário aceitar a tristeza e auto se perdoar.
Perdoar a si mesmo é uma virtude que conduz a liberdade.
Apesar de todos seus defeitos de carácter , um guerreiro nunca é tímido, ele aprendeu aceitar ele mesmo em sua Vida, e por causa disso ele Brilha na escuridão, porque ele é uma Luz para si mesmo.
Um guerreiro tem um caminho, mas para o sábio não existe caminho, ele é a Luz dos caminhantes. Um guerreiro, não sabe quem ele ama verdadeiramente , na verdade ele ama sempre duas , quando uma deixa ele triste , ele sabe que a outra, vai dar-lhe alegria.
Um guerreiro possui o segredo da conquista , mas não são todas que o perdoa.
Com o tempo, o guerreiro aprende que trair é apenas alimentar velhos amores, ele está aqui somente para Amar , e quando ele encontra resolutamente com o coração e Alma, e tem a certeza que é aquela...
Ele muda , acontece o decreto da transformação , viveu todos os amores que tinha para viver, decidiu que somente aquela retornará a seu coração.
Muitas vezes, o guerreiro se machuca com seus próprios erros, e aprende que a fidelidade é o principio de um grande Amor , e para provar, ele permanece com o coração fervorosamente por um Amor que é, que foi e será.''
Rhenan Carvalho
Sabedoria do Silêncio Interno
Encontrei este texto taotista na net e o reproduzo aqui, muito interessante mesmo, estou a procurar seguir o que ele diz...
"Pense no que vai dizer antes de abrir a boca.
Seja breve e preciso, já que cada vez que deixa sair uma palavra, deixa sair uma parte do seu Chi (energia). Assim, aprenderá a desenvolver a arte de falar sem perder energia.
Nunca faça promessas que não possa cumprir.
Não se queixe, nem utilize palavras que projectem imagens negativas, porque se reproduzirá ao seu redor tudo o que tenha fabricado com as suas palavras carregadas de Chi.
Se não tem nada de bom, verdadeiro e útil a dizer, é melhor não dizer nada.
Aprenda a ser como um espelho: observe e reflicta a energia.
O Universo é o melhor exemplo de um espelho que a natureza nos deu, porque aceita, sem condições, os nossos pensamentos, emoções, palavras e acções, e envia-nos o reflexo da nossa própria energia através das diferentes circunstâncias que se apresentam nas nossas vidas.
Se se identifica com o êxito, terá êxito.
Se se identifica com o fracasso, terá fracasso.
Assim, podemos observar que as circunstâncias que vivemos são simplesmente manifestações externas do conteúdo da nossa conversa interna.
Aprenda a ser como o universo, escutando e reflectindo a energia sem emoções densas e sem preconceitos. Porque, sendo como um espelho, com o poder mental tranquilo e em silêncio, sem lhe dar oportunidade de se impor com as suas opiniões pessoais, e evitando reacções emocionais excessivas, tem oportunidade de uma comunicação sincera e fluida.
Não se dê demasiada importância, e seja humilde, pois quanto mais se mostra superior, inteligente e prepotente, mais se torna prisioneiro da sua própria imagem e vive num mundo de tensão e ilusões.
Seja discreto, preserve a sua vida íntima.
Desta forma libertar-se-á da opinião dos outros e terá uma vida tranquila e benevolente invisível, misteriosa, indefinível, insondável como o TAO.
Não entre em competição com os demais, a terra que nos nutre dá-nos o necessário.
Ajude o próximo a perceber as suas próprias virtudes e qualidades , a brilhar.
O espírito competitivo faz com que o ego cresça e, inevitavelmente, crie conflitos .
Tenha confiança em si mesmo.
Preserve a sua paz interior, evitando entrar na provação e nas trapaças dos outros.
Não se comprometa facilmente, agindo de maneira precipitada, sem ter consciência profunda da situação.
Tenha um momento de silêncio interno para considerar tudo que se apresenta e só então tome uma decisão.
Assim desenvolverá a confiança em si mesmo e a Sabedoria.
Se realmente há algo que não sabe, ou para que não tenha resposta, aceite o facto.
Não saber é muito incômodo para o ego, porque ele gosta de saber tudo, ter sempre razão e dar a sua opinião muito pessoal. Mas, na realidade, o ego nada sabe, simplesmente faz acreditar que
sabe.
Evite julgar ou criticar.
O TAO é imparcial nos seus juízos: não critica ninguém, tem uma compaixão infinita e não conhece a dualidade. Cada vez que julga alguém, a única coisa que faz é expressar a sua opinião pessoal, e isso é uma perda de energia, é puro ruído.
Julgar é uma maneira de esconder as nossas próprias fraquezas.
O Sábio tolera tudo sem dizer uma palavra.
Tudo o que o incomoda nos outros é uma projecção do que não venceu em si mesmo.
Deixe que cada um resolva os seus problemas e concentre a sua energia na sua própria vida.
Ocupe-se de si mesmo, não se defenda.
Quando tenta defender-se, está a dar demasiada importância às palavras dos outros, a dar mais força à agressão deles. Se aceita não se defender, mostra que as opiniões dos demais não o afectam, que são simplesmente opiniões, e que não necessita de os convencer para ser feliz.
O seu silêncio interno torna-o impassível.
Faça uso regular do silêncio para educar o seu ego, que tem o mau costume de falar o tempo todo.
Pratique a arte de não falar.
Tome algumas horas para se abster de falar.
Este é um exercício excelente para conhecer e aprender o universo do TAO ilimitado, em vez de tentar explicar o que é o TAO.
Progressivamente desenvolverá a arte de falar sem falar, e a sua verdadeira natureza interna substituirá a sua personalidade artificial, deixando aparecer a luz do seu coração e o poder da
sabedoria do silêncio.
Graças a essa força, atrairá para si tudo o que necessita para a sua própria realização e completa libertação.
Porém, tem que ter cuidado para que o ego não se infiltre…
O Poder permanece quando o ego se mantém tranquilo e em silêncio.
Se o ego se impõe e abusa desse Poder, este converter-se-á num veneno, que o envenenará rapidamente.
Fique em silêncio, cultive o seu próprio poder interno.
Respeite a vida de tudo o que existe no mundo.
Não force, manipule ou controle o próximo.
Converta-se no seu próprio Mestre e deixe os demais serem o que têm a capacidade de ser.
Por outras palavras, viva seguindo a via sagrada do TAO".
Texto Taoista
Morte
''Desenvolver-se significa mover-se a cada momento mais profundamente no princípio da vida; significa afastar-se da morte - não ir na direção da morte.
Quanto mais profundo você vai para dentro da vida, mais entende a imortalidade dentro de você. Você está se afastando da morte: chega a um momento em que você pode ver que a morte não é nada, apenas um trocar de roupas ou trocar de casas, trocar de formas - nada morre, nada pode morrer.
A morte é a maior ilusão que existe.
A vida deveria ser uma celebração contínua, um festival de luzes por todo o ano.
Somente então você pode se desenvolver, você pode florir.
Transforme pequenas coisas em celebração...
Tudo o que você faz deveria expressar a si próprio; deveria ter a sua assinatura.
Então a vida se torna uma celebração contínua.
Faça todas as coisas criativas, faça o melhor a partir do pior - isso é o que eu chamo de arte.
E se um homem viveu toda a vida fazendo a todo momento uma beleza, um amor, um desfrute, naturalmente a sua morte será o supremo pico no empenho de toda a sua vida.
...sua morte não será feia como ordinariamente acontece todo dia com todo mundo.
Se a morte é feia, isso significa que toda a sua vida foi um desperdício.
A morte deveria ser uma aceitação pacífica, uma entrada amorosa no desconhecido, um alegre despedir-se dos velhos amigos, do velho mundo.''
OSHO
Encontrar a Alma Gémea
Como saber se a pessoa com quem você se está a relacionar, é o seu par perfeito ou ideal?
A primeira certeza é pelo olhar. O encontro entre almas gêmeas é muito intenso, acontece ao mesmo tempo no plano astral. O olhar liga um ao outro, no plano da inteligência, que é estar com Deus. A atracção sexual até acaba ficando em segundo plano.
Um outro critério muito importante é o da não possessividade. Pretender possuir, considerar-se dono ou querer ter o controle sobre outra pessoa é impor a própria presença e personalidade, forçar a natureza e o próprio sentimento, ao mesmo tempo que se "afoga" a personalidade do outro. E não se pode forçar ninguém a nos amar.
Não se pode obrigar alguém a nos amar. Um relacionamento amoroso só pode progredir e dar certo se for baseado no entendimento mútuo e no respeito.
Amar e ser amado envolve sempre o dever e a responsabilidade de nos fazermos amáveis, ou seja, dignos de ser amados.
Outra certeza do encontro das almas gémeas é o amor genuíno, a genuinidade. A pessoa não procura modelar a outra segundo a imagem que tem em mente, mas aceita-a como ela é, procurando ajudá-la a alcançar sua personalidade melhor e mais elevada. Outra coisa muito comum que acontece no início dos relacionamentos é a cobrança que uma pessoa faz em relação à outra, dizendo que só fará uma determinada coisa se a outra pessoa fizer algo em troca.
A frase "farei isto se você fizer aquilo" é contrária à natureza da alma gémea. A alma gémea age, não vive de reacções. Ela é activa, viva. O princípio de conduta de ambos dificilmente será modificado por influências externas ou ideais que outras ou elas próprias impuseram.
Igualmente desonesto e injusto é ficar mantendo uma "conta corrente" para controlar o que um fez em benefício do outro.
A alma gémea é generosa e não se importa em dar mais do que recebe. Eventualmente, com o passar do tempo, poderá magoar-se, mas quando isso acontecer, muito provavelmente será um indício de que o parceiro, na realidade, não é sua alma gémea, pois se fosse ele estaria se importando com você, tanto quanto você se importa com ele. O amor genuíno, citado antes, é oferecido sem que a ele estejam presas correntes. É o que os filósofos chamam de amor desinteressado, ou em outras palavras, o que não pode ser comercializado.
Não se pode forçar ninguém a nos amar ...
Podemos dizer que o amor genuíno é constante. Continua a ser dado, mesmo se o que se recebe em troca é exatamente o oposto do que se pretendia. O relacionamento das almas gêmeas não mantém o registo de erros nem mantém arquivos de mágoas. Além disso, o verdadeiro amor dá sempre o primeiro passo para a reconciliação rápida, ainda que não tenha a certeza quando à resposta. Quanto mais rápido, melhor. O amor verdadeiro baseia-se na fé, e não no medo.
O amor é generoso, amigo e esclarecido. Nada de leviandades ou promiscuidade.
Embora o amor seja incondicional, não é dado aleatoriamente, levianamente ou cegamente. O amor deve ser generoso e esclarecido.
O amor genuíno é o amor abrangente. Como no relacionamento de um casal, esse amor alcança e vai além do aspecto puramente físico. Este não é descartado, mas a união vai além disso, atingindo o espiritual e também o mental, sendo muito mais intenso, rico e duradouro.
O encontro de almas gêmeas rejeita qualquer distinção de raça, nação e credo, desde que haja um nível básico de afinidade que lhe garanta o início do relacionamento e sua sobrevivência.
O amor de almas gêmeas é puro e abrangente e não tem idade, pois não depende do aspecto puramente físico. A união é muito mais elevada, atingindo esferas espirituais e mentais intensas, ricas e duradouras.
O primeiro passo, se você estiver sozinho, é ver as pessoas como elas são, e não como você gostaria que elas fossem. Aceite as pessoas sem preconceito. O amor que discrimina é conhecido como amor individual e não fraternal , universal.
O amor de Almas Gêmeas é inesgotável, não diminui à medida que o relacionamento continua, mas aumenta cada vez mais.
Não existe namorado, amante ou amado, muito menos divisões, desuniões ou desilusões.
O amor subsiste em outros planos e em outras vidas.
É eterno.
Danielle Oliveira
Coragem
''A palavra coragem é muito interessante. Ela vem da raiz latina cor, que significa "coração". Portanto, ser corajoso significa viver com o coração. E os fracos, somente os fracos, vivem com a cabeça; receosos, eles criam em torno deles uma segurança baseada na lógica. Com medo, fecham todas as janelas e portas – com teologia, conceitos, palavras, teorias – e do lado de dentro dessas portas e janelas, eles se escondem.
O caminho do coração é o caminho da coragem. É viver na insegurança, é viver no amor e confiar, é enfrentar o desconhecido. É deixar o passado para trás e deixar o futuro ser. Coragem é seguir trilhas perigosas. A vida é perigosa. E só os covardes podem evitar o perigo – mas aí já estão mortos. A pessoa que está viva, realmente viva, sempre enfrentará o desconhecido. O perigo está presente, mas ela assumirá o risco. O coração está sempre pronto para enfrentar riscos; o coração é um jogador. A cabeça é um homem de negócios. Ela sempre calcula – ela é astuta. O coração nunca calcula nada.''
OSHO
sábado, 9 de fevereiro de 2013
amor tóxico
Ele pede por fim, desculpa.
São manobras de apaziguamento (identificadas por Godenzi, 1999), que não envolvem qualquer transformação – tudo volta ao mesmo. Pretende -se aprovação, unicamente.
Como falar do mistério insondável do amor?
Como reconhecer o que é amor, e o que é dependência...plano poupança reforma (palavras do psicólogo Eduardo Sá)?
O oposto do amor é o amor tóxico, aquele que nos retira a energia vital.
Nem se deveria chamar amor, porque não reconhece a existência do outro como um ser diferente, com necessidades, direitos e interesses próprios.
O amor tóxico lança-nos para uma condição que nos oprime, mas que se vai mantendo num turbilhão de emoções que não reconhecemos nome, a não ser o desamparo.
Quem se deixa ficar nesta situação não o faz por ser uma pessoa doente.
Perde-se aos poucos a auto-estima, a lucidez.
Para quem se deixa anular, a relação é também alimentada por traços de personalidade, crenças irrealistas, estilos de vinculação de infância.
Aqui fica uma lista (com uma tradução muito livre), das características do amor vs amor tóxico da autoria de Sandra Brown, que detém um Mestrado em Aconselhamento, e foi fundadora e directora de um centro de saúde mental ligado ao tratamento de distúrbios de vitimização e trauma emocional.
Amor – o desenvolvimento de cada um é a prioridade.
Amor tóxico - obsessão com o relacionamento.
Amor - espaço para crescer, expandir e o desejo que os outros o façam.
Amor tóxico – são os sentimentos de insegurança, medo, solidão, e outros, que estabelecem o vínculo.
Amor - interesses distintos; outros amigos, manter outras relações significativas.
Amor tóxico - envolvimento total; vida social limitada.
Amor - incentivo que cada um se expanda; seguro no próprio valor do amor.
Amor tóxico - preocupação com o comportamento do outro, o medo da mudança no outro.
Amor - confiança (isto é, confia-se que o parceiro se comporte de acordo com a sua natureza fundamental).
Amor tóxico - ciúme; possessividade, medo da concorrência.
Amor - compromisso, negociação ou se revendo na liderança. Resolução de problemas em conjunto.
Amor tóxico - joga-se no controle; na culpa, na manipulação passiva ou agressiva.
Amor - estimula – se a individualidade do outro.
Amor tóxico – tenta-se mudar a imagem de outro ao próprio.
Amor – lida-se com os vários aspectos (positivos e negativos) da vida.
Amor tóxico - o relacionamento é baseado em delírio e evitar o desagradável.
Amor – o cuidado é mútuo.
Amor tóxico - expectativa de que um parceiro irá corrigir e resgatar o outro.
Amor - saudável preocupação sobre o parceiro, quando este se afasta.
Amor tóxico - fusão (viver obcecado por problemas e sentimentos que envolvem o outro).
Amor - O sexo é de livre escolha crescendo para além do cuidar e da amizade.
Amor tóxico - A pressão em torno do sexo devido à insegurança, medo e necessidade de gratificação imediata.
Amor - capacidade de apreciar estar sozinho.
Amor tóxico - incapaz de suportar a separação.
Amor - ciclo de conforto e satisfação.
Amor tóxico - ciclo de dor e desespero.
mente flexible
"La mente flexible es atenta y sensible a otros puntos de vista
sin verse necesariamente en la obligación de aceptarlos."
sin verse necesariamente en la obligación de aceptarlos."
Walter Riso
(Official Movie) THRIVE What On Earth Will It Take [Legendado] HD
Thrive levanta o véu sobre o que está realmente a acontecer no nosso mundo, seguindo o fluxo superior do dinheiro revelando a consolidação de poder global em quase todos os aspectos de nossas vidas. Conectando avanços científicos, consciência e activismo, Thrive oferece soluções reais, nos fortalecendo com estratégias inovadoras e ousadas para reivindicar nossas vidas e nosso futuro.
Faz uma pergunta importantíssima para ti mesmo:
" Para quem eu trabalho, quais as reais intenções de minha empresa, organização, ou o que for, apenas ganhar dinheiro?
E por ultimo quem ou o quê está por trás dessa organização para a qual trabalho?
Eu não te conheço, mas sei que existes
Eu sei, não te conheço mas existes.
por isso os deuses não existem,
a solidão não existe
e apenas me dói a tua ausência
como uma fogueira
ou um grito.
Não me perguntes como, mas ainda me lembro
quando no outono cresceram no teu peito
duas alegres laranjas que eu apertei nas minhas mãos
e perfumaram depois a minha boca.
Eu sei, não digas, deixa-me inventar-te.
não é um sonho, juro, são apenas as minhas mãos
sobre a tua nudez
como uma sombra no deserto.
É apenas este rio que me percorre há muito e desagua em ti,
Porque tu és o mar que acolhe os meus destroços.
É apenas uma tristeza inadiável, uma outra maneira de habitares
Em todas as palavras do meu canto.
Tenho construído o teu nome com todas as coisas.
tenho feito amor de muitas maneiras,
docemente,
lentamente
desesperadamente
à tua procura, sempre à tua procura
até me dar conta que estás em mim,
que em mim devo procurar-te,
e tu apenas existes porque eu existo
e eu não estou só contigo
mas é contigo que eu quero ficar só
porque é a ti,
a ti que eu amo.
Joaquim Pessoa
sexta-feira, 8 de fevereiro de 2013
Compreender o nosso Caminho
"Querer compreender o nosso Caminho, o nosso Processo e em simultâneo controlar as experiências é uma contradição...
Pois só podemos ir compreendendo e libertando, pela vivência, pela experiência... e se estamos a controlar o método , a melhor ferramenta, estamos a controlar o resultado...
Porque queremos um resultado que seja satisfatório, que nos devolva segurança...
Verdadeiramente não queremos percorrer o caminho sem rede de segurança, e o resultado não será de descoberta de Nós próprios, mas sim o controle da descoberta sem riscos...
Não estou a condenar esta dinâmica, mas sim a trazer à consciência, pois neste momento este mecanismo está a devolver frustração, mal estar...
É tempo de velejar sem leme de controle de segurança, é tempo de arriscar sem nada saber e entregarmos-nos à vida...
Sinto-me mal?... mas eu não sou esse mal estar...
Estou triste?... mas eu não sou esta tristeza...
Deixar que os novos ventos nos trespassem até a Alma e nada mover para contrariar... esta é a verdadeira mestria de este momento agora...
Permanecer... sem crenças...
Criar... sem controlar...
... e eis que quando julgava que começava finalmente a encontrar o MEU Caminho, descubro que ainda tenho de descascar mais umas quantas camadas, para conseguir chegar ao núcleo; à essência...
Acho que estou mais zangada que frustrada: dei-me conta que não faço ideia de quem possa ser, tal é a desformatação que já fiz e a que ainda tenho de fazer; sinto que passei a vida toda a jogar com dados viciados, e que por mais e melhor que os lançasse, o resultado estaria sempre decidido à partida...
Se calhar deveria sentir-me aliviada, pois dei-me conta que as minhas pequenas grandes vitórias não foram conquistas pessoais, mas derrotas do extenso programa personalizado com que me identifiquei toda a vida...
Aliviada pois com toda a formatação que trazia, consegui o pequeno grande milagre de muito fazer a partir do (quase) nada...
Mas ao mesmo tempo não consigo deixar de me sentir algo cansada de tantas curvas e contra-curvas...
E como conclusão desta disparidade de emoções coloca-se a questão: quem sou EU?!?
Em tempos escrevi algo do género...
...quando vamos ao exterior ver quem tocou a campainha, desdenhamos o nosso interior e somos molestados severamente, agudamente, de forma evitável... no nosso íntimo sabemos que a Natureza não tem chaves, não precisamos de sentir a segurança de ter a chave para trancar a porta, se nunca sequer olhamos para lá da janela... é tempo de descobrir... tempo de nos reinventarmos... tempo de desenharmos o nosso trilho sem contemplar fechaduras... tempo de auto conhecimento e tempo de aceitarmos quem somos e essa é a grande ajuda que podemos dar de dentro para fora. Fazer ver às pessoas que a segurança coíbe a descoberta interior de cada um.
Estamos na vida para sermos testados... questões de outrora que trazemos por resolver... só nos entregando à nossa escolha plena podemos, com clareza, sair de casa, trancar a porta, abrindo caminhos de escolhas e descobrir o "admirável mundo novo" que temos perante nós."
Desconhecido
quinta-feira, 7 de fevereiro de 2013
A Nona Porta
A Nona Porta (The Ninth Gate)
1999
Produced by Roman Polanski
Johnny Depp - Dean Corso
Dean Corso (Johnny Depp) é altamente especializado no seu trabalho - localizar livros raros para coleccionadores abastados - trabalho que requer destreza, conhecimentos literários, nervos de aço... e poucos escrúpulos.
Boris Balkan (Frank Langella), um coleccionador de livros especializado em demonologia, quer contratar Corso para uma missão especial: comparar um livro raro que recentemente adquirira, uma cópia dum lendário manual de invocação satânica, com as outras duas e únicas cópias conhecidas, determinando a autenticidade dos três livros.
Corso aceita o trabalho.
E à medida que avança na sua investigação, penetra num labirinto recheado de armadilhas e tentações, encontros perturbantes, violência e misteriosas mortes.
Protegido por uma criatura do outro mundo (Emmanuelle Seigner) e guiado por uma poderosa força, Corso resolve um a um os mistérios do livro maldito, e desvenda os verdadeiros propósitos da sua missão...
quarta-feira, 6 de fevereiro de 2013
Meus Versos
Rasga esses versos que te fiz, Amor!
Deita-os ao nada, ao pó, ao esquecimento,
Que a cinza os cubra, que os arraste o vento,
Que a tempestade os leve aonde for!
Rasga-os na mente, se os souberes de cor,
Que volte ao nada o nada de um momento!
Julguei-me grande pelo sentimento,
E pelo orgulho ainda sou maior!...
Tanto verso já disse o que eu sonhei!
Tantos penaram já o que eu penei!
Asas que passam, todo o mundo as sente...
Rasga os meus versos...Pobre endoidecida!
Como se um grande amor cá nesta vida
Não fosse o mesmo amor de toda a gente!...
Florbela Espanca
segunda-feira, 4 de fevereiro de 2013
sábado, 2 de fevereiro de 2013
Asexuality and aromanticism...
We have rhythms - ebbs and flows... We have periods of extroversion and periods of introversion. These are normal and each person's rhythms are unique. There is no general pattern that we should all conform to.
Even in Tantra there can be celibacy. There is 'Right-hand path' Tantra and 'Left-hand path' Tantra... The Tantra of the right-hand path works with the energies internally, combining 'Heaven' and 'Earth' (Shiva and Shakti) within the microcosm of the body. It can be practised in celibacy - and for some people, or for some periods of our lives this can be appropriate path.
However when this state is unchanging over a long period of time, it could be a sign of being stuck... It is natural for everything in the manifest world to have its fluctuations...
Many people, but mostly women, find it difficult to experience a full release of the Life-force that is dormant in their bodies - allowing it to flow through them as orgasmic (or 'orgastic') potency.
Here is a quote from Wilhelm Reich about this:
"Psychic health depends on orgastic potency, i.e., upon the degree to which one can surrender to and experience the climax of excitation in the natural sexual act. It is founded upon the healthy character attitude of the individual’s capacity for love. Psychic illnesses are the result of a disturbance of the natural capacity for love."
So... I'd say that while each person has their own timing and their own way of expressing themselves in their relationship with Life, it is good to be aware of the possibility that in chronic asexuality there could be a 'blockage' - a resistance to the fullness of Life.
Peter Littlejohn Cook
Promiscuidade
"Eu sinto que promiscuidade é amar pouco, amar mal.
Socialmente aprendemos a comprometermos-nos, mas o significado de compromisso não é exclusividade sexual nem abdicação da sua vontade (passe ela por expressão sexual ou não).
Fidelidade é estar presente em amor e honestidade mesmo na ausência e isso passa por assumirmos plenamente a cada momento a nossa liberdade individual, a responsabilidade pela mesma, e aceitar o que podemos ou não dar, tendo consciência das nossas capacidades e limites.
Amar é aceitar-mo-nos com tudo isso, e assim aceitar o outro.
Não prende-lo a laços que não são verdadeiros, que não honram a espontaneidade da vida, a sua vivência plena e a necessidade dessa mesma vivência para a nossa evolução interior pessoal e logo partilhada e comum.
A promiscuidade acontece na proibição.
Na liberdade simplesmente não tem razão de ser, porque o natural e aceite jamais é promiscuo.
A noção de pecado é a meu ver a origem da pornografia.
Sexo, Vida, Amor são partes simples e essenciais da vida, a cada um de nós compete escolher como vive-las e expandir com elas em cada momento.
Somos duais, mas somos indivi-duais feitos de dualidades indivisiveis, logo,unos e plenos!"
Iris Lincan
Como diria Osho,
"Primeiro vem a liberdade e só depois o Amor".
Amor sem liberdade não pode existir, é um mal entendido (e analisando bem, não é essa a história do casamento desde que a humanidade se tornou acentuadamente monoteísta e a escolha de consortes passou de temporal a intemporal?
Deu no que deu... quantos casamentos felizes tem cada um de nós na sua família?
Ao longo da minha vida, cada vez me sentia mais longe de ser livre!
Ao fim de 10 anos, o Casamento tirou-me o ar.
Eu sentia que começava a fazer parte de um jogo, no qual um tentava dominar, Impor.
Não de uma forma directa, mas sim de uma forma muito subtil, e eu sentia o jogo a acontecer dia após dia.
A Fidelidade, como nos foi ensinada que deveria ser, quando nós amamos e vivemos com outra pessoa, passou a ser completamente absurda para mim!
Afinal, é tudo tão simples!!!!
Para mim, a solução está na palavra LEALDADE...
E a promiscuidade não existe!
'Casual', loveless sex, or 'Sexual Alchemy' (Tantra)?
Sex without love…
What do we mean by “Sex without love”?
An example could be when two people who don’t know each other well come together in a sexual act, without having created a deep and loving connection first.
Another example could be when a couple has lost their love-connection and engages in sexual activity anyway.
So, maybe in the first example people are coming together ‘just for pleasure’, with no long-term commitment. Well, consider this: is it possible for these two people, who don’t know each other yet, to come together and engage in sexual activity Lovingly… just for pleasure?
In other words, they are coming together for mutual enjoyment and with mutual respect and openness, even though they have just met and even though they have no plans for the future. It sounds fine somehow doesn’t it? At least in a society that allows the use of birth-control or contraceptive methods this seems simple. There doesn’t have to be an established ‘loving relationship’ in a traditional sense – maybe it’s just a fiery passion in the moment – but as long as there is this mutual respect we can imagine that love actually is present.
However, it seems that people usually can’t come together with this simplicity with mutual respect and openness because of a lack of mutual trust. This is why the love is lacking – not because people haven’t made a commitment to a long-term relationship, but because they are concerned with preserving their own comfort zones and for this reason are unable to fully embrace each other and open to a Unitive, transcendental sexual experience that is also deeply Love-imbued.
So, hold on a moment before I get carried away…
What do we mean by ‘love’ anyway?
There are hundreds of ways in which the word ‘love’ is used in different contexts, but maybe we can understand more clearly what ‘love’ is. I’m going to suggest a definition here for the purpose of this article… Maybe it will be useful to you beyond this too. (I have occasionally used here a capital ‘L’… but not consistently… this is partly poetic license and partly sleepiness so please excuse me if it’s confusing.)
I would say that ‘love’ is ‘connectedness’. Where there is a feeling of separation, isolation, estrangement, alienation, etc. there is a lack of love.
Real ‘connectedness’ is felt as ‘Love’. Love is the feeling of Connectedness – the feeling that arises when there is a recognition of Unity.
Love is beyond polarities such as male-female. Love is not the activity of ‘uniting’, it is the always-existing-Union that already Is. It is the ‘undividedness’ that exists prior to and beyond our concepts and our nervous system’s filters.
‘Love’ is the underlying wholeness – the ‘Unity’, or ‘undividedness’, which is why mystics have said “God is Love” and why transcendent-integrative states of Consciousness have led to descriptions of Reality as ‘Existence-Consciousness-Bliss.’
This Bliss is the immersion and dissolution of the self in ‘Cosmic-Love-Unity’.
So, according to this understanding, human Love is the recognition and feeling of unity. This is why it is so mysterious and magical – the ‘Loving feeling’ takes us beyond our mundane state of mind, altering our brain chemistry and providing a profound sense of well-being because it is taking us beyond all survival-based instinct. ‘Survival’ is only an issue when ‘separation’ is assumed. The ‘Unity-feeling’ of Love dissolves survival fears and leaves us ‘saintly’, able to forgive all injuries and able to see the needs of all beings as equally valuable. Compassion and genuine sympathy spring from the Love-feeling spontaneously, which is also why they are so highly valued in spiritual traditions.
Love can be understood as the meta-physical Truth – the Connectedness that exists despite all appearances…. And human love is being in resonance with this Truth. (And fear is the result of ignorance of this Truth. This ignore-ance is the source of all our survival issues – and hence our selfishness.)
But getting back to sex…
The ‘act’ of connecting and uniting is ‘sex’.
Union - as an activity - is sexual. (The word sex is derived from the Latin word ‘secare’ meaning to cut or divide, so sexuality is all about our dividedness – our half-ness and our activities or ideas that relate to this division and of course to our attempts at re-uniting).
In a way, like Rasiko commented, Love and sex are by nature totally distinct. Love is the underlying natural order and the feeling of attunement to that order, whereas sex is a physiological, emotional-hormonal, sensual act that is springing from the experience of dividedness or separate existence.
But also, like Íris said, sex is all about Love - love of oneself, of one’s source and respect of one’s feelings and it can unfold from there as a shared experience of Oneness.
So, I’m not saying that Love and Sex are in any way opposites – one relating to Unity and the other to division. Love, as the Whole Undivided Existence, is Infinite – In-finite, not defined, not definable. Words like ‘Unity’ and ‘Undividedness’ may give the impression of being opposed to ‘separation’ and ‘division’, but really what is being referred to is a reality that is prior to or beyond all concepts of ‘Unity’ or ‘division’. The best that can perhaps be said is ‘Infinite’… and out of Infinity one must naturally expect to find absolutely everything… including division, which is the source of individual perspective-experience. So division can be seen as a Creative manifestation of the Infinite – and not as an something opposite or opposed to it.
Rounding off for now…
When sexual activity is carried out as an opening to Oneness, or as a celebration of Oneness, then it is profoundly Loving and even transcendent and blissful. (This can be carried out in pure innocence, or intentionally as a form of ‘Tantra’, traditionally know in the West as ‘sexual alchemy’.)
However, when one engages in sexual activity as an attempt at compensating for the lack of recognition of Reality/Oneness – i.e. as a compensation for a lack of the love-feeling – there is a tendency to remain ‘self-bound’ unable to emotionally connect… but more important than connecting ‘with the other person’ in sexual intercourse is the basic act of releasing one’s barriers. The effect is potentially not only a connection with the sexual partner but with all of life itself (hence the transcendental-integrative power of ‘sexual alchemy’). As I stated above, the connection with the sexual energy is not only a connection with ‘dividedness’ energy but with ‘Creative’ energy – responsible for the unfolding of manifest reality.
So, at a cosmic level, it is dividedness or separation – the original ‘sexual’ principle – that enables the Creation and development of the experienced universe.
By the way, ‘Re-ligion’ (which has to do with re-connecting) is basically, originally, a teaching about how the human being can ‘have sex’ (dissolve the perceived division) with the Universe or ‘Divine’/‘Celestial’ realm and attain Cosmic Consciousness/ Love-Bliss.
Peter Littlejohn Cook
sexta-feira, 1 de fevereiro de 2013
............Espanca
"O meu mundo não é como o dos outros,
quero demais, exijo demais;
há em mim uma sede de infinito,
uma angústia constante que eu nem mesma compreendo,
pois estou longe de ser uma pessoa;
sou antes uma exaltada, com uma alma intensa, violenta, atormentada,
uma alma que tem saudade… sei lá de quê!"
Florbela Espanca
Subscrever:
Mensagens (Atom)















